Kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla cebir veya tehdit kullanmak görevi yaptırmamak için direnme suçudur.

Salt sözlü itiraz, kaçma veya pasif direnme her olayda kanundaki cebir veya tehdit unsurunu karşılamaz.

İncelemede failin sıfatı, görev alanı, fiilin bu görevle bağlantısı ve menfaat veya zarar sonucu ayrı başlıklardır.

Ceza aralığı ve değişkenler

Temel ceza altı aydan üç yıla kadar hapistir.

Suç yargı görevi yapan kişiye karşı işlenirse iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası verilir.

Kişinin kendisini tanınmayacak hâle koyması veya birden fazla kişinin birlikte işlemesi cezayı üçte bir artırır.

Silah veya örgütün korkutucu gücü kullanılması hâllerinde kanundaki ayrıca artırımlar uygulanır.

Cebir sırasında nitelikli yaralama meydana gelirse yaralama suçundan ayrıca ceza verilebilir.

Direnme suçunda sonuç ceza, cebir veya tehdidin biçimi ile dosyada gerçekleşen suça özgü ağırlaştırıcı unsurlar ayrı ayrı belirlendikten sonra hesaplanır.

Hukuki nitelendirmedeki sınır

Hakaret veya görevliye yönelik kaba söz, cebir veya tehdit yoksa direnme suçunu otomatik olarak oluşturmaz.

Kamu görevlisinin yaptığı işlemin hukuka uygunluğu ve görevin sınırları, direnme değerlendirmesinde olayın koşullarına göre önem taşıyabilir.

Görev emri, müdahale görüntüleri, sağlık raporları, taraf ve tanık beyanları ile cebrin görevi engelleme amacı birlikte incelenir.

Şikâyet, uzlaştırma ve soruşturma

Şikâyete bağlı değildir.

Yetişkinler bakımından uzlaştırma kapsamında değildir.

Uzlaştırma mümkün mü? Uzlaştırma kapsamında değildir.

Görevi yaptırmamak için direnme değerlendirmesinde temel şekil, nitelikli hâl ve genel hükümler ayrı basamaklardır.

Kapsam notu: Açıklamalar görevi yaptırmamak için direnme suçu ve cezası hakkında genel çerçevedir. Kişisel hukuki değerlendirme, olayın tarihi ve dosyadaki deliller incelenmeden yapılamaz.

Kaynaklar ve hukuki dayanaklar
  1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, özellikle m.265, m.73 — https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5237.pdf
  2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun m.217 hükmü ile konuya göre m.100, m.109 ve m.253 — https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5271.pdf

Kaynak adları ve bağlantıları yayın paketinden aynen aktarılmıştır.